PomówienieCzy szkalowanie opinii byłemu pracownikowi, przez dyrektora firmy, jest karalne? Mój kolega stracił pracę kierowcy. Jako powód zwolnienia podano mu reorganizację w zakładzie pracy. Złożył podania w kilku okolicznych firmach, jednak każdy mu odmówił, mimo, że jeździł bezwypadkowo. Kiedy zadzwoniliśmy do jego firmy zapytać co to za człowiek, dyrektorka jego firmy powiedziała, że jest to człowiek fałszywy, że złapano go na kradzieżach itd. To wszystko są kłamstwa.
To, co Pan nazywa „szkalowaniem' znane jest w prawie karnym pod pojęciem pomówienia. Jeżeli ktoś zgodnie, z art.212 par. 1 k.k., pomawia osobę, grupę osób, instytucję, osobę prawną lub jednostkę organizacyjną nie mającą osobowości prawnej o takie postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć ją w opinii publicznej lub narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności popełnia przestępstwo zagrożone karą grzywny, ograniczenia albo pozbawienia do roku wolności.
Kodeks karny dopuszcza jednak, w art. 213 par. 1 i par. 2, okoliczności wyłączające odpowiedzialność karną. Mianowicie, jeśli zarzut jest prawdziwy i uczyniony został niepublicznie albo jeśli publicznie rozgłaszany i podnoszony prawdziwy zarzut służy obronie społecznie uzasadnionego interesu, to przestępstwo nie zostaje popełnione.
Ściganie przestępstwa pomówienia odbywa się w drodze oskarżenia prywatnego, co oznacza, że konieczne jest sporządzenie własnego aktu oskarżenia (wystarczy wskazać w jego treści osobę oskarżoną, zarzucany mu czyn oraz dowody potwierdzające oskarżenie). Istnieje też możliwość, o której mowa w art. 488 k.p.k.: policja na żądanie pokrzywdzonego przyjmuje ustną lub pisemną skargę, w razie potrzeby zabezpiecza dowody, po czym przesyła skargę do właściwego sądu.
Swoich praw można także dochodzić w procesie cywilnym na postawie art.24 par.1 i par. 2 k.c. w zw. z art.23 k.c.. Przepisy tych artykułów przyznają osobie, której dobra osobiste zostały naruszone, prawo żądania, od osoby, która dopuściła się tego naruszenia, m.in. zadośćuczynienia pieniężnego lub zapłaty odpowiedniej sumy pieniężnej na wskazany cel społeczny (art.24 par. 1 k.c.). Natomiast jeżeli wskutek naruszenia dóbr osobistych, została wyrządzona szkoda majątkowa, można żądać jej naprawienia na zasadach ogólnych (art.24.par. 2 k.c.). W pozwie, który należy złożyć we właściwym miejscowo sądzie cywilnym, powinno się wskazać kwotę pieniężną, jakiej poszkodowany żąda za naruszenie swych dóbr osobistych, o ile takie żądanie zostanie w nim zawarte.
Korzystniejszym rozwiązaniem wydaje się być uprzednie uzyskania wyroku skazującego w procesie karnym, a następnie wystąpienie z powództwem o odszkodowanie w postępowaniu cywilnym. Należy jednak pamiętać, że ciężar udowodnienia nieprawdy spoczywa na pokrzywdzonym.
(PAW) |
wtorek, 7 września 2010 Reginy, Marka, Melchiora
startuj
z portalem
dodaj do
ulubionych
wydrukuj stronę
PDF CAŁA GAZETA 
wróć do
Kuriera nr 33
