Kino Recenzja

Gratka dla kinomaniaków

'Straszny film 3' to parodia, która rozpoczyna się od sceny z Pamelą Anderson i Jenny McCarthy przebranych za dziewczynki z gimnazjum i to jest bardzo słuszne podejście do tego gatunku. David Zucker przygotował sporą i dobrze wyselekcjonowaną porcję głupich i jeszcze głupszych dowcipów ze swoimi ulubionymi aktorami - Charlie Sheenem i Lesli Nielsenem.

Ja bawiłem się nieźle, a narzekających na głupotę tego filmu porównać mogę tylko do ludzi, którzy z własnej woli idą do opery i potem mają pretensje, że tam się śpiewa. Pierwsza część „Strasznego filmu” odniosła spektakularny sukces. Przy 20 mln budżecie, bez udziału wielkich gwiazd, udało się jej zgromadzić ponad 150 mln dolarów. Sequel zarobił już tylko połowę tej sumy, ważne jednak, iż zarobił, toteż producenci ani myśleli rezygnować z dochodowej serii. Z kolei pomysłodawcy i twórcy, bracia Wayans, nie zamierzali odgrzewać swego pomysłu po raz trzeci. Odstąpili więc wytwórni prawa do realizacji, gwarantując sobie oczywiście pokaźny procent z ewentualnych zysków. Wytwórnia zaoszczędziła nieco grosza już przed przystąpieniem do zdjęć. Zaoszczędziła na reżyserskich stołkach. Klan Wayansów został zastąpiony jednym, jedynym Davidem Zuckerem.
„Straszny film 3” jest najlepszy z całej dotychczasowej trylogii. Wyraźnie unosi się nad nią duch starych dokonań braci Zucker i Abrahamsa („Ściśle tajne!”, „Czy leci z nami pilot?”, „Naga broń”). Dowcip sytuacyjny nie zdominował słownego i dostaliśmy porcję wcale niegłupich gagów, która jednakże nie satysfakcjonuje w pełni, gdyż prymitywnych, ogranych żartów również tu niestety nie brakuje. Zdecydowanie daleko temu do poziomu choćby „Hot Shots!”. Ale też jest o niebo lepiej od ostatnich osiągnięć amerykańskich parodystów, np. żenującej „Odysei Komicznej”.
Co sparodiowano tym razem? Przede wszystkim „Znaki”, „Krąg”, „8 milę” i „Matrix: Reaktywację”. Prawdziwa zabawa w wychwytywanie nawiązań czeka za to kinomaniaków, którzy mało jaki film potrafią sobie odpuścić. Lista jest spora. Od „Teksańskiej masakry piłą mechaniczną”, poprzez „Rękę Boga”, „Władcę pierścieni”, „Innych”, „Raport mniejszości”, „Bruce’a Wszechmogącego”, na amatorskim pornosie Pameli Anderson kończąc.
Dużym atutem „Strasznego filmu 3” jest też niewątpliwie obsada. Zdumiewa ilość gwiazd i gwiazdeczek przypadających tu na metr kwadratowy celuloidowej taśmy. Dla każdego coś miłego. Aktorzy znani z poprzednich części (Anna Faris, Regina Hall), aktorzy znani z najlepszych parodii (Leslie Nielsen, Charlie Sheen), aktorki-modelki (Jenny McCarthy, Pam Anderson, Denise Richards, bliźniaczki Klimaszewski), młodzi komicy (Anthony Anderson, Eddie Griffin), gwiazdy telewizyjne (Simon Cowell z „Idola”), gwiazdorzy filmów porno (Simon Rex), gwiazdy muzyczne (Queen Latifah, Ja Rule, Macy Gray, RZA, Redman, Method Man, Raekwon, Fat Joe, U-God).
Wymiana Wayansów na Zuckera wyszła cyklowi na dobre. Nie jest to w pełni udana parodia, lecz widzowie lubujący się w tego typu komediach powinni zrywać boki na całego.