XIII NIEDZIELA ZWYKŁA

Kim jest dla mnie Chrystus?

'A wy za kogo mnie uważacie?' - zapytał Jezus. Piotr odpowiedział w imieniu Apostołów, bazując na swoim doświadczeniu bycia z Jezusem. Jednak samo doświadczenie nie wystarczyło, aby udzielić prawidłowej odpowiedzi. Potrzebne było natchnienie Ducha Ojca, aby odkryć w Nauczycielu, kogoś więcej niż zwykłego człowieka.
Jezusowe pytanie dziś można sformułować w sposób następujący: Jeśli uważasz Mnie za Syna Bożego, to co się zmienia w Twoim życiu? Zauważamy, że bezpośrednio po Piotrowym wyznaniu, Chrystus poucza Uczniów, że Mesjasz będzie musiał cierpieć, że zostanie zabity, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. Tego typu zapowiedź z pewnością ich zaskoczyła. Nie tego się spodziewali...
Każdy, kto wyznaje Boga w Jezusie, musi stanąć wobec tej prawdy o cierpiącym Zbawicielu. Konsekwencją uznania Jezusa jest pójście w Jego ślady, zachowanie Jego nauki, czynienie wszystkiego, czego On sam nas nauczał - i to niezależnie od tego, że owo konsekwentne trwanie przy Nim, niejednokrotnie narazi nas na niezrozumienie i odrzucenie, a może nawet i na utratę życia. Ale trzeciego dnia jest zmartwychwstanie! 'Za kogo więc Mnie uważacie?' - pyta Jezus. Odpowiedź piszemy naszym własnym życiem.'A wy za kogo Mnie uważacie?'(Łk 9, 20)

Bóg jest światłością
Grzech skrywa się. Jest ciemnością. Nienawidzi światła. Nie chce być wyjawiony. Zabija duszę i wyniszcza ciało. Zatraca w piekle kłamstwa, lęku, nienawiści. Grzech jest moim wyborem!
Bóg jest światłością. Kto trwa w Bogu, nie chodzi w ciemności, lecz ma światło życia. Jeśli przyznawanie się do Boga przed ludźmi miałoby rodzić we mnie jakiś lęk, niech będzie to bojaźń Boża, a więc troska o oddanie należnej czci Bogu. Ona sprawia, że wzrasta we mnie czujność, by nie wyrzucić Boga z mego życia przez grzech! Wyczula na to, co miałoby chociaż
cień zła. Z bojaźni Bożej rodzi się we mnie błaganie o dar dobrego sumienia. Bojaźń Boża jest początkiem mądrości. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego.