ZdrowieGruszkiWspaniałe, dorodne gruszki są nam znane od neolitu, a najdawniejsze o nich wzmianki znajdziemy w Odysei Homera, który pisał „...najwspanialsze grusze rosły w ogrodzie Alkinooosa”. Nam bardzo bliskie, są częścią polskiego krajobrazu, bo jakże miło „leżeć sobie pod gruszą, na dowolnie wybranym boku” zwłaszcza kiedy jest się na „wczasach pod gruszą”. Dzikich odmian jest podobno sześćdziesiąt gatunków, a szlachetnych ponad pięć tysięcy. Jest więc w czym wybierać. Są tak pyszne, iż niektórym zdają się być smaczniejsze od ananasów. A od czego zależy ich smak?Otóż od zawartości cukru, kwasów organicznych i substancji aromatycznych. Nie mają, niestety, zbyt wielu pektyn i dlatego nie robi się z nich ani konfitur ani marmolad, chyba iż w towarzystwie innych owoców. Natomiast zawierają wiele witamin takich jak A, B, C, E oraz PP, a ta ostatnia witamina zwiększa w organizmie działanie witaminy C, wzmacnia naczynia krwionośne, zapobiegając krwawieniom i wybroczynom na skórze. Sporo też w gruszkach garbników sprzyjających pozbywaniu się przez organizm toksyn, a do tego działają antywirusowo. No i zawierają unikatowy glikozyd - arbutynę - leczący kamicę moczową. No właśnie, gruszki to także lekarstwo, zwłaszcza dziko rosnące, które słynny arabski lekarz Avicenna polecał na gojenie się ran, zatrzymanie biegunki, drogi żółciowe. Do dziś naparem z gruszek walczy się z przeziębieniem, bólami głowy, a ich sok wspomaga leczenie cukrzyków. Miąższ dojrzałych gruszek jest znakomitym kosmetykiem. Maseczki na jego bazie są doskonałe dla każdej cery.A co nam pozostanie, kiedy nie będzie świeżych owoców?Pozostaną nam kompoty, których smak wszystkim zapewne kojarzy się ze szczęśliwym czasem dzieciństwa.
(KK) |
Do tego artykułu nie ma jeszcze
komentarzy.
| |
|
startuj
z portalem
dodaj do
ulubionych
wydrukuj stronę
PDF CAŁA GAZETA 
wróć do
Kuriera nr 10
