Chleb życia

Cudowne rozmnożenie chleba dokonało się w przeddzień Paschy. Ewangelia sugeruje skojarzenie tego wydarzenia z cudownym obdarowaniem pokarmem na pustyni Synaj. Bóg zesłał mannę i przepiórki, by Izraelici nie ustali w drodze. Rzesza słuchających Jezusa też wyruszyła w drogę. Przybyli na miejsce pustynne, gdyż Mu zaufali. Widzieli znaki, jakie czynił i mieli serca otwarte na Jego naukę. Nikt - oprócz jednego chłopca - nie pomyślał, żeby zabrać prowiant. Nawet uczniowie. Jezus jednak nie zapomina o tych, którzy poszli za Nim. Każe im usiąść i pogrążyć się w modlitwie dziękczynnej do Ojca. A gdy wszyscy najedli się, zebrano nawet okruchy manny Nowego Przymierza. Słuchając Jezusa, zawędrowaliśmy w XXI wiek. Patrzymy na to, co Kościół ma do zaoferowania ludziom, którzy spragnieni są bogactwa, satysfakcji z udanego życia. Słuchając Ewangelii, szukają recepty na stres i samotność. I jak Filip rozkładają ręce: nawet 200 denarów nie wystarczy, by zaradzić duchowej nędzy dzisiejszego człowieka. A Jezus bierze w swoje ręce naszą bezradność, nasz chleb przesiąknięty łzami i ryby schwytane przypadkiem w codziennej krzątaninie - i dokonuje cudu. Już nie jesteśmy głodni i zagubieni. On obdarował nas Chlebem Życia.
ks. Krzysztof Bardski

Wydruk strony: <http://krapkowice.net/kurier,art,id_421> [06.07.2008 02:04:44]