Lekarz Weterynarii Radzi

Robaczyce przewodu pokarmowego c.d.

Obok robaków obłych, do których należy opisana wcześniej glista, w przewodzie pokarmowym mogą występować robaki płaskie - tasiemce.

Najczęściej u psów (10-50%) i kotów (50-70%) występuje tasiemiec psi. Pasożyt przypomina swoim wyglądem taśmę koloru białego i bytuje w jelicie cienkim żywiciela czyli psa, kota i niestety - też człowieka. Rozwój pasożyta jest dość skomplikowany i wymaga tzw. żywiciela pośredniego jakim jest pchła. Zwierzę zaraża się tasiemcem poprzez zjadanie zarażonych pcheł. Otóż pies lub kot, który ma takiego tasiemca sukcesywnie wydala człony tasiemca z jajami. Larwy pcheł, bytujące w szczelinach podłogi i legowiskach zwierząt zjadają te jajeczka i w ich ciele powstaje larwa tasiemca. Następnie larwa pchla przeobraża się w osobnika dorosłego, który żeruje na psie lub kocie. Zwierzęta te myjąc się lub często 'łapiąc' pchły, zjadają je. Z połkniętych pcheł wylęgają się w przewodzie pokarmowym czworonoga larwy, które dojrzewają bardzo szybko i przeobrażają się w dojrzałego tasiemca. W niedługim czasie zaczyna on produkować człony z jajami gotowymi do nowych zarażeń.
Dzieci mogą zarażać się tym pasożytem raczkując po podłodze, na której występują zarażone larwy pchle. Człowiek dorosły też może się zarazić tasiemcem psim poprzez np.: całowanie psa czy kota, który chwilę wcześniej polował na swoim ciele na pchły. Zgryziona pchła nie zawsze trafi do przewodu pokarmowego czworonoga, może zostać na sierści, na pysku. Człowiek głaszcząc swojego pupila czy też właśnie całując, zbiera zabite i żywe pchełki i przypadkowo połyka. Niemycie rąk po kontakcie szczególnie z nieznajomym zwierzakiem, a następnie - spożywanie pokarmu, może skutkować zarażeniem. A w przewodzie pokarmowym już wiadomo, co się dzieje. Zarażeni tasiemcem psim ludzie cierpią z reguły na bóle brzucha, niestrawności, a nawet - wymioty. Diagnostyka zarażenia opiera się przede wszystkim na badaniu kału i stwierdzeniu charakterystycznych członów, bądź jaj skupionych w torebki po ok. 20 sztuk.
Zapobieganie tasiemczycy polega na okresowym podawaniu zwierzakom środków przeciwrobaczych oraz prepatatów przeciwpchelnych, by przerywać tzw. łańcuch pokarmowy w rozwoju pasożyta. W przypadku podejrzenia u naszego pupila tasiemczycy, radzę skontaktować się ze swoim lekarzem weterynarii, by właściwie ustalił terapię. A tymczasem zima wciąż trzyma, ale miejmy nadzieję, że wiosna zdąży przed przylotem bocianów.