Las z makulatury

Pisząc poprzedni artykuł miałem nadzieję, że kolejny pisał już będę w okolicznościach jednoznacznie wskazujących nadchodzącą wiosnę. Rzeczywistość jednak, przynajmniej za moim oknem, wygląda zdecydowanie inaczej. Pół metra śniegu! Zima tego roku postanowiła najwyraźniej wykorzystać swój kalendarzowy przydział do samego końca! I może to dobrze, dzieciaki cieszą się zapewne. Tylko sarenkom wiedzie się chyba nieco gorzej, bo obskubały z kory wszystko, co wystawało ponad powierzchnie śniegu. No tak, ale ich przynajmniej ptasia grypa nie trapi...
Program „Czyste środowisko – komfort na co dzień” trwa jednak niezmiennie mimo niesprzyjających warunków. Nauczyciele realizują zadania według ustalonego wspólnie harmonogramu, uczniowie rywalizują w konkursach indywidualnych i w międzyszkolnym, zbierając z zapałem makulaturę. Choć z powodu przedłużającej się zimy zapewne makulatury będzie mniej...

Z początkiem marca rozstrzygnięty został konkurs na LOGO, o którym pisaliśmy już poprzednio. Prac nadeszło sporo, wiele ciekawych pomysłów, wybór nie był łatwy. Niezależne jury ostatecznie zdecydowało przyznać zwycięski laur Joannie Bednarz z Publicznej Szkoły Podstawowej z Kórnicy za pracę najtrafniej oddającą założenia konkursu. Grafika symbolizuje drzewo, a może jedynie ślad po nim...

Aby ten czarny scenariusz nie nastąpił, w Krapkowicach posadzimy „Las z makulatury”. Będzie to oznaczony skwer, na którym wyrosną drzewa uratowane dzięki zaangażowaniu wielu ludzi. Podczas ubiegłorocznej edycji Programu zebrano blisko 8,5 tony makulatury co pozwoliło na uratowanie ok. 130 drzew! Liczymy, że tegoroczny wynik zbiórki nie będzie gorszy. Jest wiec spora szansa na to, że makulaturowy las będzie widoczną wizytówką pozytywnej przemiany naszego podejścia do przyrody, do naszego otoczenia, do nas samych. A to w przededniu bądź co bądź nadchodzącej wiosny niezmiernie pozytywny fakt.

więcej na: www.czystesrodowisko.org

Przykładowe zadania zrealizowane w jednej ze szkół biorącej aktywny udział w Programie.
Ja to wiem, ja to czuję, ja to pokazuję
Uczniowie wcześniej przygotowali hasła przybliżające wartości ekologiczne. Na zajęciach przedstawili je w formie plakatów, wywiązała się dyskusja dotycząca przedstawionych treści. Dzieci przedstawiały jak rozumieją postawy ekologiczne, ochronę przyrodę. Znalazły się tu taki hasła jak:
1. Ekologia to przyroda, przyroda to ekologia, ekologia to wolność czysta swoboda !
2. Chrońmy las, chrońmy nas !
3. Duże lasy, duże czasy !
4. Ziemia jest jak pokój, nie posprząta się sama !
5. Pójdźmy w las, sprzątać czas !
6. Zbieraj kapsle, puszki i makulaturę a na starość będziesz miał emeryturę !
7. Chociaż czasem jest trudno to posprzątaj kiedy brudno !
8. Bo te śmieci i te ścieki zanieczyszczają polskie rzeki !
9. Dbaj o czystość swego kraju, niech się ludzie czują jak w raju !
Następnie dzieci wylosowały hasła, które należało przedstawić w formie skeczów, scenek bez słów a pozostali musieli je odczytać, ich sens. Było przy tym dużo zabawy i śmiechu. Okazało się, że uczniowie bardzo dobrze znają wartości ekologiczne, bliskie są im postawy ekologiczne.
REALIZATORZY
Krystyna Rutkiewicz i Krystyna Pawełczyk
Publiczna Sportowa Szkoła Podstawowa nr 5 w Krapkowicach

Drogi i ścieżki aluminium

Przygotowując się do zajęć uczniowie zbierali puszki aluminiowe w domu i na oznaczone spotkanie przynieśli po 1-2 puszki po napojach. Okazało się, że w kilku rodzinach nie kupuje się napojów w puszkach. Po wprowadzeniu informacji o aluminium (z czego powstaje, gdzie występuje glinka, itp.) pytamy dzieci o ich wiedzę na temat opakowań aluminiowych, a następnie prosimy o wymyślanie zastosowania zużytych opakowań aluminiowych (puszek). W grupach dzieci naradzają się i przedstawiają swoje pomysły (burza mózgów). Wśród pomysłów dzieci znalazły się tak różne sposoby wykorzystania puszek jak: zabawki, instrumenty, pudełka na różne przedmioty, polewaczka, wazon, do odstraszania w ogrodzie nieproszonych gości, młotek, skarbonka, jako piłka do kopania. Następnie przyniesione puszki wrzucają do worka, który ważymy - jest lekki, ale objętościowo duży. Wobec tego prosimy o zmniejszenie objętości napełnionego puszkami worka. Każde dziecko otrzymuje puszkę, którą na różne sposoby usiłuje zmniejszyć. Jest tu pewien element rywalizacji, bo dzieci robią to na czas. Zgniecione puszki zajmują o wiele mniej miejsca. To uświadamia dzieciom o konieczności zgniecenia puszek przed wrzuceniem do pojemników. Na koniec omawiamy możliwości zastąpienia puszek innymi opakowaniami do napojów, a także recyklingiem puszek.

Marcin Wójcik Dolnośląska Fundacja Ekorozwoju z Wrocławia

Wydruk strony: <http://krapkowice.net/kurier,art,id_7636> [22.08.2008 03:41:20]