Sanepid informuje

Borelioza, inaczej nazywana chorobą z Lyme, krętkowicą kleszczową, jest chorobą zakaźną wywoływaną przez bakterie należące do krętków: Borrelia burgdorferi, Borrelia garinii, Borrelia afzelii, które są przenoszone na człowieka przez kleszcze. Na boreliozę chorują też niektóre udomowione zwierzęta (psy, koty, bydło). Po raz pierwszy choroba została opisana w Stanach Zjednoczonych w miejscowości Lyme w stanie Connecticut w 1975 roku. Rezerwuarem zarazków jest około 300 różnych gatunków ssaków oraz niektóre gatunki ptaków. Bakterie są przenoszone przez kleszcze z gatunku Ixodes ricinus. W zależności od stadium rozwojowego kleszcza staje się on nosicielem zakażając się od swego żywiciela. Dalej kolejne stadia rozwojowe kleszcza zakażają swoich kolejnych żywicieli powodując utrzymywanie się rezerwuaru zarazków w środowisku. W tym samym mechanizmie dochodzi do zakażenia człowieka. Do zakażenia dochodzi w czasie bezpośredniego kontaktu zakażonego kleszcza z człowiekiem i przedostania się jego śliny lub wymiocin przez skórę żywiciela. Wczesne usunięcie pasożyta ogranicza ryzyko zakażenia, gdyż uważa się, że do zakażenia potrzebny jest okres 36-48 godzinnego pozostawania kleszcza w skórze. Większość nowych zachorowań na boreliozę jest odnotowywana w okresie żerowania kleszczy między 1 maja a 30 listopada, a 80% przypadków występuje w czerwcu i lipcu. Borelioza z Lyme jest przewlekłą, wielofazową chorobą układową, charakteryzującą się występowaniem objawów skórnych, stawowych, kardiologicznych i neurologicznych. W pierwszej fazie choroby charakterystycznym objawem jest rumień wędrujący (erythema migrans, EM), który powstaje na skórze w miejscu ukłucia przez kleszcza (rys. obok) Po 7 – 10 dniach od kontaktu z kleszczem pojawia się w tym miejscu zmiana skórna, która w ciągu następnych dni i tygodni powiększa się tworząc czerwoną lub sinoczerwoną plamę. Drugie stadium choroby związane jest najczęściej z zakażeniem układu nerwowego, kolejne kostno – stawowego oraz mogą występować objawy kardiologiczne.Zapobieganie polega na unikaniu pokąsań przez kleszcze poprzez:
- noszenie odpowiedniego ubioru (koszula z długimi rękami, długie spodnie i zakryte buty)
- unikanie wypraw w rejony, w których jest dużo kleszczy
- unikanie chodzenia w wysokiej trawie i krzakach
- nie siadanie na zwalonych pniach drzewnych
- stosowanie środków odstraszających kleszcze, zwłaszcza tych zawierających DEET (zgodnie z instrukcją)
- sprawdzanie ciała po pobycie w lesie. Jeśli znajdziemy kleszcza, należy natychmiast usunąć go pensetą lub - tak jak drzazgę – grubą jednorazowego użytku igłą. Kleszcza trzeba schwycić tuż przy skórze i pociągnąć w górę, a miejsce po ukąszeniu dokładnie przemyć spirytusem. Jeżeli tkwi głęboko, lepiej od razu iść do lekarza. Nie wolno kleszczem kręcić, wyciskać go, smarować benzyną ani tłuszczem, bo możemy w czasie tych zabiegów rozprzestrzenić bakterie. W ciągu ostatnich kilku lat (pomiędzy 1999 i 2005 rokiem) zapadalność w Polsce zwiększyła się 5-krotnie i dotyczy powierzchni całego kraju, podczas gdy uprzednio najwięcej zakażeń odnotowywano w województwach podlaskim i warmińsko-mazurskim.
Oddział Epidemiologii

krapkowice

Wydruk strony: <http://krapkowice.net/kurier,art,id_8886> [04.12.2008 23:51:40]